هفت کویر سبز

100 سال تنهایی

دیشب کتاب ۱۰۰ سال تنهایی اثر گابریل گاریا مارکز را تموم کردم. وافعا که محشر بود. خواستم نظرم رو بنویسم حیف اومد . گفتتم بهتره اخرین جملات کتاب رو براتون بنویسم چون بد جوری باهاش احساس نزدیکی میکنم

باز هم به خواندن ادامه داد تا از تاریخ و نوع مرگ خود با خبر شود ولی نیازی به رسیدن به این آخرین سطر نداشت، زیرا می دانست که هرگز از ان اتاق خارج نخواهد شد. در پیش گویی چنین امده بود که شهر سراب ها درست در همان لحظه ایی که اورلیانو بابیلونیا کشف رمز دست نوشته ها را به پایان برساند، بر اثر طوفان ی همچون طوفان نوح، از روی کره خاکی محو و از خاطرات بشر زدوده خواهد شد و انچه در دست نوشته ها امده است از ازل تا ابد دوباره تکرار نخواهد شد، زیرا نسل محکوم به یک صد سال انزوا و تنهایی فرصتی برای زندگی دوباره بر روی کره زمین نخواهد یافت.

اما برای اینکه یه سر نخ از اونچه نسبت به کتاب دستگیرم می شد را بگم کمی بادقت بیشتر بخوانید با تاکید بر روی فعلها.

چه چیزی در آن مستتر است؟ این همان نظر من است

+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم آبان 1388ساعت 2:49 توسط علیرضا |

درباره وبلاگ